 |
|
|
Oprogramowanie CAD w projektowaniu instalacji (cz.3)
Komputer z wentylacją
Przy sporządzaniu projektów technicznych instalacji wentylacyjnych i klimatyzacyjnych tworzy się rzuty i przekroje, wymagające od projektanta zachowania wysokiej dokładności. Projektowanie tych instalacji jest więc procesem bardzo pracochłonnym, który ponadto wymaga koordynacji pomiędzy instalatorem, architektem i konstruktorem. Znacznym ułatwieniem może być zastosowanie specjalnego programu komputerowego np. pit-cup.
Po uruchomieniu programu i wyświetleniu graficznego menu pit-Klik, nawet użytkownik, który pierwszy raz styka się z programem może zacząć rysowanie rzutów instalacji. Pit-Klik przedstawia przykładowy fragment instalacji służący do wybierania funkcji. Wystarczy wskazać odpowiedni element przykładowego rysunku, by pojawiło się okno dialogowe, umożliwiające rysowanie żądanych obiektów. I tak np. w celu rysowania kanałów należy wskazać dowolny kanał. W odpowiedzi program wyświetla okno dialogowe służące do definiowania parametrów kanałów. Podstawowym parametrem będzie oczywiście forma kanału oraz wielkość przekroju poprzecznego. Można wybierać kanały prostokątne, kołowe i
fleksorury. Wielkość kanału można dobrać na podstawie podanego lub obliczonego przez program strumienia powietrza. Wszystkie wymiary są podawane w rzeczywistych jednostkach tj. m, cm lub mm. Przy określaniu parametrów określa się także rodzaj systemu wentylacyjnego: nawiew,
wywiew, powietrze świeże itp. Po określeniu parametrów fizycznych należy wybrać tryb rysowania: 2D - będzie rysowany tylko rzut, 3D - będzie rysowany tylko model trójwymiarowy, 2D/3D - będzie jednocześnie rysowany rzut i model trójwymiarowy. Na desce kreślarskiej projektant zawsze rysował płaskie rzuty instalacji, a następnie tworzył odpowiednią ilość przekrojów. Program stara się nie zmieniać przyzwyczajeń projektantów, dlatego najlepiej wybrać tryb rysowania 2D. Ilość podawanych informacji może początkowo wydawać się zbyt duża: na rzutach widać tylko szerokość kanału więc po co podawać także jego wysokość? Otóż myślenie takie jest bardzo błędne, gdyż program przechowuje wszystkie informacje o elementach instalacji. Informacje te są następnie wykorzystywane przy automatycznym tworzeniu zestawień, przy wymiarowaniu, tworzeniu trójwymiarowych modeli instalacji i przekrojów.
Z normy lub z sufitu
Przy określaniu wielkości kanałów można podawać dowolne wymiary lub wybierać kanały znormalizowane zgodne z PN i
DIN. W programie dostępne są także katalogi znanych producentów. Po określeniu parametrów rysowanego kanału należy na ekranie wskazać kolejne punkty, które określają położenie kanałów. Przy każdej zmianie prowadzenia kanałów program automatycznie wstawia kolana i łuki. Podczas rysowania kolejnych odcinków kanałów można także zdecydować o zmianie formy kanału (kołowe / prostokątne) i wielkości kanału (automatycznie jest wstawiana zwężka). Można także zażądać wstawienia trójników lub odsadzek. Rysowanie jest bardzo intuicyjne, gdyż użytkownik tak jak przy rysowaniu zwykłych linii wskazuje kolejne punkty wyznaczające krawędź lub oś kanałów, a program w inteligentny sposób dorysowuje odpowiednie elementy instalacji. Program oferuje także dużą pomoc w precyzyjnym lokalizowaniu instalacji względem podkładu budowlanego.
Łączenie elementów
Poszczególne ciągi kanałów można łączyć ze sobą za pomocą złączek. Kanały mogą być łączone kolanami, łukami, trójnikami, czwórnikami, zwężkami, odsadzkami. Dostępne są także różne króćce, kołnierze, krzyże i inne elementy połączeniowe. Podczas wstawiania złączki należy wskazać łączone kanały. Program odczytuje wielkości i usytuowanie tych kanałów i proponuje odpowiednią złączkę. Każdy z parametrów można odpowiednio zmodyfikować lub wybrać inną złączkę z katalogów. Odpowiednie funkcje umożliwiają także łączenie za pomocą kilku kolan kanałów znajdujących się na różnych wysokościach i biegnących pod różnymi kątami.
Czas na zmiany
Podczas uzgodnień z architektem, konstruktorem i innymi branżami często istnieje potrzeba wprowadzania zmian. Przy rysowaniu na desce kreślarskiej zwykle sięga się po żyletkę, a skrobanie rysunku nie jest dla żadnego projektanta rzeczą przyjemną. Inaczej przedstawia się sprawa dokonywania zmian przy projektowaniu komputerowym. Zawsze bez żadnego problemu można usunąć fragment instalacji i narysować ją drugi raz z naniesieniem poprawek, jednak edycja istniejących fragmentów instalacji jest znacznie lepszym rozwiązaniem. Program pit-cup posiada wiele funkcji edycyjnych, takich jak: zmiana przekroju poprzecznego pojedynczego kanału lub całych ciągów, wydłużanie i skracanie kanałów, dzielenie na części i łączenie kanałów, przerywanie kanałów, wstawianie obejść przy słupach lub podciągach, zmiany parametrów złączek, a także zmiana położenia i wysokości usytuowania instalacji. Dzięki tym funkcjom w bardzo szybki sposób można dokonać edycji bez ponownego definiowania większości parametrów kanałów i złączek.
Wentylatory, tłumiki, klapy...
Anemostaty, nawiewniki, kratki wywiewne itp. można wstawiać pojedynczo lub wiele jednocześnie. Przy wstawianiu wielu kratek są one automatycznie rozmieszczane we wskazanym obszarze lub wskazanym pomieszczeniu. Na korytarzach i ciągach komunikacyjnych pomocne będzie także automatyczne rozmieszczanie kratek wzdłuż wskazanych odcinków. Zintegrowanie obliczeń z rysowaniem jest znacznym ułatwieniem zwłaszcza przy podłączaniu wielu kratek i kanałów do kanału głównego. Po wstawieniu kratek należy podać strumień powietrza dla każdej kratki oraz maksymalną prędkość w kanale. Następnie program automatycznie podłącza kratki do kanału głównego za pomocą kanałów lub
fleksorur. Przekrój poszczególnych odcinków kanału głównego jest automatycznie dobierany z zadanego typoszeregu oraz w zależności od strumienia powietrza i usytuowania łączonych elementów są wstawiane zwężki, proste lub redukcyjne trójniki i czwórniki lub króćce. Wentylatory, tłumiki, klapy, filtry i inne urządzenia mogą być wstawiane w kanały lub w dowolnym punkcie. Z poszczególnych bloków można “złożyć” dowolną centralę wentylacyjna lub klimatyzacyjną. Przy wstawianiu urządzeń należy podać ich wymiary lub wybrać typ i wielkość z katalogów. Dostępne są także różne czerpnie i wyrzutnie. Dla wszystkich kanałów, złączek i urządzeń można dodać izolację o określonej grubości i rodzaju. Wszystkie katalogi kanałów, złączek, urządzeń i izolacji są otwartymi plikami tekstowymi, zawierającymi odpowiednie tabele i mogą być dowolnie rozszerzane bezpośrednio przez użytkownika.
To już prawie koniec
W celu zwymiarowania i wyspecyfikowania wszystkich elementów i urządzeń instalacji oraz zlokalizowania instalacji w stosunku do konstrukcji budowlanej lub urządzeń technologicznych oprócz rzutów niezbędne jest stworzenie określonej liczby przekrojów. W celu uzyskania przekrojów na podstawie istniejących rzutów program generuje model trójwymiarowy instalacji, a następnie użytkownik decyduje w których punktach mają zostać stworzone przekroje. Trójwymiarowy model instalacji służy także do wykrycia kolizji zaprojektowanej instalacji z konstrukcjami i przegrodami budowlanymi i innymi instalacjami, a także do optycznego sprawdzenia poprawności instalacji. Dzięki temu eliminuje się większość błędów opracowania i redukuje koszty związane z naprawą takich błędów podczas montażu. Wprawdzie norma dotycząca wykonywania dokumentacji rysunkowych nic nie mówi o trójwymiarowych rysunkach to z pewnością nie zaszkodzi załączenie różnych dodatkowych widoków instalacji, które przyczynią się do zmniejszenia błędów montażu i zmniejszenia czasu nadzoru autorskiego. Na ilustracji widoczny jest arkusz, zawierający rzut, przekrój i widok 3D instalacji wentylacyjnej. Oprócz narysowania instalacji bardzo ważne jest odpowiednie opisanie rysunku. Program posiada funkcje służące do numerowania, wymiarowania i opisywania elementów instalacji. Nanoszone są zarówno wymiary elementów instalacji, jak i wymiary określające lokalizację w odniesieniu od konstrukcji budowlanej. Wymiary, opisy i numery elementów instalacji można w bardzo dużym stopniu dopasować do własnych potrzeb. Z rysunków utworzonych w pit-cup można automatycznie wygenerować pełną specyfikację elementów. Dane te najlepiej jest opracowywać w bazach danych, edytorach tekstu lub arkuszach kalkulacyjnych dlatego pit-cup przekazuje dane do
Excela. Z programem dostarczane są arkusze, które umożliwiają wczytanie i dalszą edycję uzyskanych danych.
CAD w fabryce
Obecnie elementy instalacji wentylacyjnych bardzo często są wykonywane z wykorzystaniem wycinarek plazmowych. Oprogramowanie niektórych maszyn umożliwia wczytanie danych z programu pit-cup bez konieczności ręcznego wpisywania informacji o poszczególnych elementach. Taką możliwość ma np. szeroko stosowane w Polsce oprogramowanie
KLIMAX, które oprócz sterowania maszynami może być wykorzystywane niezależnie do uzyskania rozwinięć blachy służących do wykonania złączek i wyposażenia. Pit-cup posiada także wiele funkcji ogólnych, pomocnych przy tworzeniu dokumentacji oraz funkcje rozszerzające możliwości AutoCADa. Dostępne są nowe funkcje ułatwiające precyzyjne rysowanie, dodatkowe opcje przy rysowaniu i edycji linii, łuków, tabelek rysunkowych itd. Jedną z dodatkowych funkcji jest eksport wybranych elementów rysunku w wybranym formacie. Dla przykładu wyeksportowanie rysunku przedstawiającego wszystkie zaprojektowane przez instalatora przepusty i otwory technologiczne w przegrodach budowlanych ułatwi naniesienie zmian w projekcie budowlanym przez architekta i konstruktora.
|
|
